Op 3 september 2003 diende de New Yorkse procureur-generaal Elliot Spitzer een klacht in tegen het Canadese Capital Partners, een hedgefonds uit New Jersey. De klacht beweerde dat Canary Capital illegale overeenkomsten sloot met meerdere, landelijk bekende beleggingsfondsen om beleggers te bedriegen. Hier zullen we kijken naar wat Canary Capital deed, hoe het investeerders beïnvloedde en waarom ze overrompeld werden.

AD:

ZIE: de grootste voorraadzwendel aller tijden

De problemen
De fraude bestond uit de volgende twee problemen:

• Late trading
• Market Timing

Late trading is een onwettige praktijk die de Amerikaanse Securities and Exchange Commission (SEC) definieert als "het plaatsen van orders om aandelen in beleggingsfondsen te kopen of terug te kopen na de tijd dat een beleggingsfonds de intrinsieke waarde (NAV) heeft berekend, gewoonlijk 4 pm EST, maar de prijs ontvangt op basis van op de vorige liquidatiewaarde die die dag al was vastgesteld. " Handelaars in Canary Capital zouden naar nieuws luisteren dat werd vrijgegeven nadat de markt was gesloten en vervolgens die informatie gebruiken om beslissingen over kopen en verkopen te nemen.

AD:

ZIE: de SEC: een korte geschiedenis van regelgeving

Als IBM bijvoorbeeld om 4: 05 pm EST een aankondiging over recordopbrengsten bekendmaakte, namen de handelaren in Canary Capital aan dat de prijs van IBM's Aandelen zouden stijgen wanneer de markt de volgende dag voor zakelijke doeleinden zou worden geopend en aan het einde van de handelsdag hoger zou worden. Canary Capital zou een beleggingsfonds identificeren dat een grote positie in IBM had en vervolgens contact opnemen met het fondsbedrijf om een ​​aankoop te doen. Canary Capital opgesloten in gegarandeerde winsten door handel na de markt. Veel transacties op deze manier hebben geleid tot astronomische winsten.

AD:

Market timing is een poging om de op- of neerwaartse richting te voorspellen waarin de financiële markten zullen bewegen om winstgevende transacties te maken. Deze praktijk is niet illegaal, maar veel beleggingsfondsen verbieden het specifiek in hun prospectussen door te eisen dat een fonds niet binnen een bepaalde periode, bijvoorbeeld 30 dagen, kan worden gekocht en verkocht. Het verbieden van markttiming maakt het eenvoudiger voor beheerders van beleggingsfondsen om hun portefeuilles te beheren, omdat de portefeuilles niet onderhevig zijn aan de snelle instroom en uitstroom van contanten die nodig is om transacties op korte termijn mogelijk te maken. Het verbannen van de praktijk houdt ook de handelskosten van het fonds laag. Dezelfde fondsmaatschappijen die prospectussen hebben geschreven die markttiming verbieden, hebben Canary Capital toegelaten om deel te nemen aan de praktijk. Hoewel het niet illegaal is, is het zeker onethisch om sommige beleggers toe te staan ​​om deel te nemen aan deze praktijk, terwijl anderen worden uitgesloten.

Hoe het kleine investeerders pijn deed De praktijken die Canary Capital en zijn partners in de misdaad met zich meebrengen, kosten investeerders veel geld. Volgens Stanford-econoom Eric Zitzewitz kan late trading alleen al in een jaar tijd $ 400 miljoen aan aandeelhouders kosten.Omdat alle beleggers in een fonds delen in de kosten van de transacties van het fonds, spreidt de in de markttiming betrokken snelvuurhandel de kosten over alle beleggers van het fonds. Canary Capital en andere grote institutionele beleggers profiteerden van dit gedrag, waardoor langetermijn beleggers in beleggingsfondsen de rekening hadden.

Waarom het gebeurde Edward Julius Stern verkocht zijn dierenwinkelbedrijf Hartz Mountain voor $ 300 miljoen en gebruikte zijn geld om Canary Capital te vormen. Hij sloot overeenkomsten met veel van de grootste beleggingsfondsen van het land en versmaadde zijn eigen investeerders om te profiteren van de grote hoeveelheden geld die Canary met zich meebracht. Een van de bedrijven, Security Trust, ging een gesloten winstdelingsovereenkomst van 4% met Canary aan in ruil voor het faciliteren van dergelijke transacties. Andere fondsmaatschappijen, zoals PIMCO, kwamen overeen om een ​​bepaald aantal illegale transacties toe te staan ​​in ruil voor $ 25 miljoen aan langetermijn factureerbare activa van Canary. Terwijl de aandeelhouders van PIMCO betaalden voor de transacties van Canary, verdiende PIMCO vergoedingen voor de $ 25 miljoen die het namens de Canarische partij beheerde in fondsen die zich niet bezighielden met de illegale activiteiten en het bracht beheersvergoedingen in rekening aan alle beleggers in de fondsen die Canary bedrieg. Terwijl Canary de focus van de aandacht werd, waren de praktijken wijd verspreid, waarbij veel van de belangrijkste spelers in de industrie betrokken waren. Uit een enquête van de SEC bleek dat de helft van de grootste fondsbedrijven in het land de markttiming op zich nam en een kwart gaf toe dat ze zich met late trading bezighielden. Hebzucht was een aantrekkingskracht die maar weinigen konden weerstaan.

The Bottom Line
Veel fondsmaatschappijen hebben boetes en boetes beoordeeld die zijn teruggegeven aan aandeelhouders die de verhoogde kosten van onjuiste praktijken hebben gedeeld. Canary Capital betaalde $ 40 miljoen om de kosten van Spitzer te voldoen. Het bedrijf mocht verklaren dat het "geen erkenning van onrecht aangedaan" maakte. Ondanks deze bewering heeft het schandaal het imago van het beleggingsfonds aangetast; wat velen als een sector van de financiële dienstensector zagen die kansen bood voor de "kleine man" bleek net zo vatbaar voor corruptie.