Dennis Gartman, een bekende grondstoffenhandelaar die de Gartman-brief publiceert, beschouwt goud als een overtuigende investering, maar het gebruik van de Amerikaanse dollar om het edelmetaal te kopen is een heel andere zaak dan het kopen ervan met de yen of euro. Gartman benadrukt de variërende hoeveelheid monetaire stimulus die door centrale banken wordt gebruikt en de daaruit voortvloeiende impact op valutawaarden.

Beleid van de centrale bank

AD:

In de jaren na de financiële crisis hebben centrale banken over de hele wereld een zeer liberaal monetair beleid gebruikt om banen te creëren, de inflatie op een wenselijk niveau te houden en de algemene bedrijfsvoorwaarden te verbeteren.

Aanvankelijk omvatte dit beleid onder meer het verlagen van de benchmarkrente bijna nul en het aangaan van programma's voor het kopen van obligaties. Met deze maatregelen hoopten centrale banken neerwaartse druk op de rentetarieven te leggen en de geldhoeveelheid uit te breiden door middel van aankopen van activa. Door meer geld in handen te geven, hoopten beleidsmakers robuustere consumptie en investeringen aan te moedigen.

AD:

De Amerikaanse economie is sneller hersteld dan vele andere en de Fed kondigde in oktober 2014 aan dat het niet langer vastrentende activa zou kopen. In december 2015 kondigde de centrale bank aan dat zij voor het eerst sinds 2006 van plan was om de referentierentevoeten te verhogen.

De Europese Centrale Bank (ECB) en de Bank of Japan (BOJ) gingen op een andere manier te werk en besloten meer stimuleringsmaatregelen toe te passen in een poging de economische omstandigheden te ondersteunen. De twee financiële instellingen bleven gebruikmaken van programma's voor het kopen van activa nadat de Verenigde Staten waren gestopt, en ze hebben ook gekweld in negatieve renteprogramma's, die toen experimenteel waren.

AD:

Omdat de ECB en BOJ deze liberale benadering van het monetaire beleid namen, depreciëren hun valuta. Als gevolg van deze wisselkoersschommelingen heeft goud een sterk ander rendement gekend, afhankelijk van het feit of die winsten worden uitgedrukt in Amerikaanse dollar, euro of de yen. Goud is een valuta zelf, iets waar de mens al lang van houdt, betoogt Gartman.

Het belang van valuta

Tussen begin 2014 en juli 2016 heeft goud veel beter gepresteerd in de euro dan het heeft uitgedrukt in termen van de yen en de Amerikaanse dollar. Gedurende deze tijd steeg het goud gemeten in de euro met 40%, terwijl goud in termen van yen en de Amerikaanse dollar respectievelijk met respectievelijk 8% en 14% steeg.

Daarom had goud, gemeten naar de euro, tweeënhalf jaar lang een bullmarkt gehad, terwijl het edelmetaal zes maanden lang in termen van de Amerikaanse dollar was gestegen. Tegen deze achtergrond suggereert Gartman dat beleggers goud kopen dat is uitgedrukt in fiat-valuta's met de grootste kans op minderwaarde.

Er kunnen er veel zijn om uit te kiezen; Gartman somt een breed scala van centrale banken op, waaronder de Reserve Bank of Russia, de People's Bank of China en de Central Bank of Brazil, die allemaal actie ondernamen om hun geldvoorraad te vergroten.Gartman voorspelt dat deze financiële instellingen deze benadering enige tijd zullen gebruiken omdat de inflatie hardnekkig laag blijft.

Samenvatting

Velen hebben goud als een investering aangeprezen en het edelmetaal heeft op veel punten boeiende resultaten opgeleverd. Beleggers zouden goud in meerdere valuta's willen houden als ze van centrale banken overal ter wereld verwachten dat ze liquiditeit in de geldhoeveelheid blijven injecteren, beweert Gartman.

Echter, als deze beleggers verwachten dat de Fed een conservatiever monetair beleid zal voeren dan de ECB en de BOJ, kunnen zij een veel grotere reden hebben om goud te bezitten dat is uitgedrukt in de euro en de yen dan in de Amerikaanse dollar. Bovendien kunnen ze de hier geleerde lessen volgen en toepassen op andere valuta die mogelijk worden beïnvloed door een eenvoudig geldbeleid, zoals de Russische roebel of de Braziliaanse real.